2010 Opel Insignia VIN W0LGT8EM5A1103716

Na sprzedaż wystawiono auto Opel Insignia, rocznik 2010. Silnik ma pojemność 1 956 cm³ i rozwija 160 KM. Z opisu wynika, że samochód ma napęd na przednie koła i automatyczną skrzynię biegów. Lakier jest szary, a typ nadwozia to kombi.

Według ogłoszenia auto przejechało 413 338 km. Średnio wychodzi ponad 25 tysięcy kilometrów rocznie, więc zużycie podzespołów trzeba ocenić bardzo dokładnie. Najwięcej mówią odczyty z kolejnych lat: jeśli któryś z nich jest wyższy niż obecne wskazanie, licznik najpewniej był korygowany. Zużycie kierownicy, pedałów i fotela kierowcy powinno pasować do tego, co pokazuje licznik.

Historia auta to nie tylko wypadki, ale też badania techniczne, odczyty licznika, zmiany właścicieli i sposób użytkowania. Część informacji trafia do rejestrów od razu, część wcale, dlatego kompletność zapisów bywa bardzo różna. Luki w dokumentach, takie jak kilka lat bez badania technicznego, są sygnałem, żeby dopytać sprzedającego.

Sprawdzenie historii nie wymaga wiele czasu, a może oszczędzić kosztownej pomyłki. Skradzione auta bywają wystawiane z podrobionymi dokumentami, a niezgodność numerów VIN często jest jedynym tropem. Auto obciążone zastawem albo wciąż należące do firmy leasingowej może sprawić kłopot przy przeniesieniu własności. Szkoda rozliczona z polisy zostawia ślad w rejestrach, nawet jeśli po naprawie auto wygląda jak nowe. Auto używane wcześniej jako taksówka, w wypożyczalni albo we flocie firmowej często ma za sobą więcej kilometrów i cięższe warunki niż samochód prywatny.

Przy dieslu liczy się sposób jazdy: częste krótkie odcinki nie sprzyjają filtrowi cząstek stałych. Faktury za obsługę silnika, od filtrów po rozrząd, świadczą o dbałości poprzednich właścicieli lepiej niż jakiekolwiek zapewnienia. Szarpnięcia przy ruszaniu albo spóźniona reakcja na gaz to objawy, przy których skrzynia wymaga diagnostyki.

Samochód jest wystawiony jako nieuszkodzony, a historia pojazdu pozwala sprawdzić, czy w przeszłości nie zgłaszano szkód. Po naprawie powypadkowej mechanik powinien obejrzeć podłużnice, progi i mocowania zawieszenia, bo tam najłatwiej dostrzec ślady poważnego uderzenia.

VIN, czyli numer identyfikacyjny pojazdu, ma 17 znaków i zostaje nadany jeszcze w fabryce. Po numerze VIN odnajduje się wpisy dotyczące auta, nawet jeśli wielokrotnie zmieniało ono właściciela i tablice rejestracyjne. Z dowodem rejestracyjnym należy porównać numer wybity na nadwoziu i ten z tabliczki znamionowej.

Zakres raportu zależy od tego, co trafiło do rejestrów: dla jednych aut to wiele stron informacji, dla innych kilka pozycji. Korozji, wycieków ani stuków w zawieszeniu nie zobaczy się w żadnym raporcie. Oględziny u mechanika, najlepiej na podnośniku i z miernikiem grubości lakieru, dopełniają obraz, który daje historia pojazdu.

Od sprawdzenia numeru VIN najlepiej zacząć, a oględziny u mechanika pozwolą domknąć ocenę. Używany samochód zawsze niesie pewne ryzyko, ale wiedza o jego przeszłości wyraźnie je ogranicza.