2012 BMW Seria 1 VIN WBA1A11050E901581

Oferowany samochód to BMW Seria 1, rocznik 2012. Lakier jest czerwony, a typ nadwozia to hatchback. Z opisu wynika, że samochód ma napęd na tylne koła i manualną skrzynię biegów. Pod maską pracuje silnik benzynowy o pojemności 1,6 l.

Samochód ma przejechane 235 000 km. Cofnięcie licznika nie zostawia widocznych śladów, dlatego sama liczba na desce rozdzielczej jest tylko punktem wyjścia. Dobrze jest poprosić o książkę serwisową i faktury, bo odnotowane tam kilometry łatwo porównać z tym, co dziś pokazuje licznik.

Na historię samochodu składają się rejestracje, zmiany właścicieli, badania techniczne, naprawy oraz zgłoszone szkody. Dane o przeszłości pojazdu pochodzą z różnych źródeł, od stacji kontroli pojazdów po serwisy, i rzadko są zebrane w jednym miejscu. Im pełniejsza dokumentacja, tym łatwiej ocenić, czy samochód był regularnie serwisowany i czy nie ma za sobą poważnych napraw.

Przed zakupem używanego auta dobrze jest wiedzieć, co wydarzyło się z nim wcześniej. Wpis o kradzieży w rejestrach oznacza, że z transakcją trzeba się wstrzymać do czasu wyjaśnienia sprawy. Auto używane wcześniej jako taksówka, w wypożyczalni albo we flocie firmowej często ma za sobą więcej kilometrów i cięższe warunki niż samochód prywatny. Auto obciążone zastawem albo nadal należące do firmy leasingowej może sprawić kłopot przy przeniesieniu własności. Po starannej naprawie blacharskiej auto może wyglądać, jakby nic mu się nie stało, nawet jeśli wymieniano w nim elementy konstrukcji nadwozia.

Termin ostatniej wymiany świec zapłonowych i filtra powietrza dobrze jest znać jeszcze przed jazdą próbną. Warto zapytać o terminy wymiany oleju i rozrządu oraz poprosić o faktury za te prace. Stan sprzęgła i koła dwumasowego ocenia się podczas jazdy próbnej, a ich wymiana to spory wydatek.

Samochód jest wystawiony jako nieuszkodzony, a historia pojazdu pozwala sprawdzić, czy w przeszłości nie zgłaszano szkód.

VIN, czyli numer identyfikacyjny pojazdu, ma 17 znaków i jest nadawany jeszcze w fabryce. Rejestry pojazdów i bazy danych o szkodach są prowadzone według numeru VIN, a nie numeru rejestracyjnego. Rozbieżność między numerem w dokumentach a tym na nadwoziu to powód, żeby zawiesić rozmowy do czasu wyjaśnienia sprawy.

Zakres raportu zależy od tego, co trafiło do rejestrów: dla jednych aut to wiele stron informacji, dla innych kilka pozycji. Tego, w jakim stanie są dziś hamulce, zawieszenie czy podwozie, z żadnych dokumentów się nie wyczyta. Komputer diagnostyczny pokaże zapisane błędy sterowników, a mechanik na podnośniku obejrzy spód auta.

Sprawdzenie numeru VIN to pierwszy krok, a oględziny u mechanika pokażą resztę. Decyzja oparta na znajomości historii jest pewniejsza niż decyzja podjęta wyłącznie na podstawie zdjęć.