2006 Ford S-Max VIN WF0SXXGBWS6G79867

Na sprzedaż wystawiono samochód Ford S-Max z 2006 roku. Pojemność skokowa wynosi 2,0 l. Lakier jest szary, a typ nadwozia to SUV. Z opisu wynika, że samochód ma napęd na przednie koła i manualną skrzynię biegów.

Podany w ogłoszeniu przebieg to 308 326 km. Elektroniczny licznik można przestawić w kilka minut, a po takiej ingerencji nie zostaje żaden widoczny ślad. Warto poprosić o książkę serwisową i faktury, bo odnotowane tam kilometry łatwo porównać z tym, co dziś pokazuje licznik.

Historia pojazdu rozpoczyna się w fabryce i obejmuje każde zdarzenie, które gdzieś zapisano: rejestrację, badanie techniczne, naprawę czy szkodę. Ślady przeszłości samochodu są rozproszone: część trafia do rejestrów, część do dokumentacji serwisowej, a część nie zostaje nigdzie zapisana.

Przed zakupem używanego auta warto wiedzieć, co działo się z nim wcześniej. Nawet poważną kolizję po fachowej naprawie trudno dostrzec na lakierze, a ślad po niej zostaje zwykle tylko w historii auta. Zastawu ani leasingu nie widać gołym okiem, a mogą one utrudnić przerejestrowanie auta. Wpis o kradzieży w rejestrach oznacza, że z transakcją trzeba się wstrzymać do czasu wyjaśnienia sprawy. Samochód po flocie firmowej nie musi być gorszy, ale o takiej przeszłości dobrze wiedzieć z wyprzedzeniem.

Przy dieslu liczy się to, jak auto było użytkowane: krótkie trasy nie służą filtrowi cząstek stałych. Faktury za obsługę silnika, od filtrów po rozrząd, świadczą o dbałości poprzednich właścicieli lepiej niż ustne zapewnienia. Praca sprzęgła i to, czy biegi wchodzą bez zgrzytów, najwięcej mówią o stanie manualnej skrzyni.

Według sprzedającego samochód nie ma uszkodzeń, a historia może pokazać, czy wcześniej odnotowano jakieś szkody.

Numer identyfikacyjny WF0SXXGBWS6G79867 jest przypisany do tego jednego samochodu i nie powtarza się w żadnym innym aucie. Rejestry pojazdów i bazy danych o szkodach są prowadzone według numeru VIN, a nie numeru rejestracyjnego. Rozbieżność między numerem w dokumentach a tym na nadwoziu to powód, żeby przerwać rozmowy do czasu wyjaśnienia sprawy.

W raporcie mogą się znaleźć odczyty licznika z badań technicznych, informacje o szkodach i zmianach właścicieli, jeśli zostały gdzieś zapisane. Korozji, wycieków ani stuków w zawieszeniu nie zobaczy się w żadnym raporcie, bo te rzeczy ocenia się na miejscu. Komputer diagnostyczny odczyta zapisane błędy sterowników, a mechanik na podnośniku obejrzy spód auta.

Od sprawdzenia numeru VIN najlepiej zacząć, a oględziny u mechanika pozwolą domknąć ocenę. Decyzja oparta na znajomości historii jest pewniejsza niż decyzja podjęta na podstawie samego opisu auta.